( 39 ) : استطاعت به بذل نيز محقق مىشود ، يعنى كسى هزينه حج را به انسان بدهد ، خواه تمام مخارج را يك نفر بدهد يا چند نفر . همچنين است اگر مقدارى را خود شخص داشته باشد وباقي آن را كسى بذل كند . وفرقى نيست بين اباحه وتمليك ، وعين مال يا قيمت آن . ورجوع به كفايت در استطاعت بذلى شرط نيست . ( 40 ) : اگر وصيت كند مبلغى به فلان شخص بدهند كه حج كند در صورتي كه آن مال به اندازه هزينه حج وخرج زندگى عائله وى باشد پس از مردن موصى حج بر موصى له واجب است ، بنابر احتياط لازم . واگر شخصي مالي را براي حج وقف يا نذر يا وصيت نمايد ومتولى وقف يا نذر كننده يا وصى ، آن مال را به انسان بدهد حج بر أو واجب است . ( 41 ) : اگر شخصي مالي به انسان هبه كند كه با آن به حج برود بنابر احتياط لازم ، واجب است قبول كند . ولى اگر مالي را ببخشد ونامى از حج نبرد قبولش واجب نيست . واگر مالي را ببخشد وبگويد مىخواهى با اين مال حج برو ومى خواهى نرو بنابر احتياط لازم ، بايد قبول كند . ( 42 ) : بدهكارى مانع استطاعت بذلى نيست ، مگر در صورتي كه وقت پرداخت رسيده وطلبكار مطالبه مىكند وبدهكار با